overurenweekend

Pfff, blij dat het weekend weeral voorbij is. Ik was verwittigd dat al de toeren zwaar waren, de meesten hadden 18 tot 20 bezoeken. Ik dus ook 20. Mij niet druk gemaakt en zaterdag om 12 u. pas op den bureau gekomen en mijn middagdienst in elkaar gepuzzeld. Die viel nog mee, al had ik een verzameling van drie toeren.

De zondag ineens mijn namiddagdienst aan mijn voormiddag geplakt. Omdat mijn insulinepatiënt had afgezegd kon ik na de laatste naar huis. Van 7 tot 16 u. non-stop gewerkt, dat viel niet mee. Thuis gekomen dan ook in de zetel gaan liggen en pas om 19.00 u. wakker geworden omdat het eten klaar was. De echtgenoot had weer lekker gekookt.

Nadeel van het slaapje is dat ik nu om 23.30 mijn blogje bijwerk terwijl ik vroeg in bed wou liggen. Voila, afsluiten en wegwezen naar bed,dus.

Aaaarhhggg, overwerkt!

Opgepast, dit is een klaag-en zaagblogje want ik heb compassie met mezelf.

Heel het weekend full gewerkt (wat ik normaal doe om de 14 dagen), dan ook nog de oproepwacht maandag moeten doen en dinsdag was ook al een volle dag. Daarbij nog keelpijn beginnen krijgen, maar ‘t is niet de moment om ziek te vallen want zaterdag is er het feestje voor onze gepensioneerde collega dat ik organiseer.
Nu heb ik gelukkig een halve dag vrij maar lig ik in de clinch met de zoon omdat hij geen zin heeft om te leren. Morgen nog een hele dag en dan………. oef begint mijn vakantieweek!

Ik moet echt iets doen aan mijn overuren. Ttz. ik zou al hééél blij zijn als mijn 30 u. worden gerespecteerd. Dus daarom heb ik beleefd aan mijn nieuwe ad-interim hoofdverpleegkundige gevraagd dat ze er rekening mee houd dat ik maar 30 u. werk en officieel 32 u. word uitbetaald voor recuperatieafbouw. Recupafbouw? Jaja, in april gevraagd om mijn overuren in een contractuitbreiding af te bouwen. Aan rato van 8 uren per maand kon ik dan 4! jaar uitbetaald worden als 32tiger. Dit is de theorie. De praktijk leert dat ik wééral gestegen ben. Systematisch werk ik 4 uur per week teveel en recupereer ik mijn gewerkte feestdagen niet.

Helaas ben ik niet de enige, van andere collega’s hoor ik dat ze overuren laten uitbetalen omdat ze ze toch niet terugkrijgen. Maar ik wil ze niet laten uitbetalen! In het ergste geval kan ik mij nog een tijdje laten uitbetalen als full-timer, maar liever niet.

Voilà, ‘t is van mijne lever.