1 mm. winst

Hoera, mijn zoon heeft al 1 mm. winst. De orthodontiste denkt, als hij zo verder zijn best doet, tegen de grote vakantie zijn overbeet gefixed moet zijn. Dan moet hij zijn beugel enkel ’s nachts aandoen. Nu moet hij hem 14 uren per 24 uur dragen. Met de schooldagen komt hij er niet want hij is pas laat thuis. Gelukkig kan hij die uren dan op woensdagnamiddag inhalen en in het weekend.

Verbazingwekkend hoe snel hij die vervelende beugel geaccepteerd heeft. De eerste dagen schreeuwde hij moord en brand. Hij wou zich buitenshuis niet belachelijk maken. Maar zie, in de vakantie is hij met de nieuwe buurkindjes gaan wandelen (die komen onze kleine woef lenen), met beugel en al. Hij heeft uitleg gegeven op hun verbaasde vragen en het ding laten bestuderen. Nu zijn die kids stukken jonger dan hem en met jonge kinderen gaat hij graag om. Ook als ik ga spinnen houd hij hem in. Mijn vriendin haar zonen komen ook mee en dan hebben ze hun Nintendo DS avondje in de club-zeteltjes.

Plezant weekendje

Mijn werkweekend voelde toch bijna aan als een vrij weekend. Ik moest enkel in de voormiddag werken (uitzonderlijk), de toer was plezant en helemaal niet zwaar. Op den bureau heb ik nog aan’t koffiekletsen geweest met enkele collega’s. Zaternamiddag lekker lui in de zetel gehangen en ’s avonds een heerlijk stoofpotje gegeten dat de echtgenoot had klaargemaakt. Mijn boek uitgelezen en goed geslapen.

Op zondag was mijn voormiddagtoer nog iets sneller klaar en met de koffiekoeken naar huis gereden. Daarna met ons gezin naar een boekenverkoop geweest. Per kilo 3 euro en per 5 kg. een kg. gratis. De kids hebben stapels Donald Duck pockets gekocht, wat stripverhalen en drie leesboeken, de echtgenoot een roman en een Assimil Zweeds (ons favoriete vakantiebestemming), Van Dale studiewoordenboek Engels-Nederlands en vica-versa, een kookboek en een dvd “De Da Vinci Code”. We hadden 18 kg. bij, wat nog vrij bescheiden was als je de buit van de lange wachtrij aan de kassa zag.

Daarna wat opgenomen spul van de dvd-recorder gezien en nog onverwacht bezoek gekregen van een scoutsvriend. Hij ontkwam er niet aan om op de Wii-fit te staan die de kids enthousiast demonstreerde. Van de dingen die hij uitprobeerde bleek hij uit te blinken in hoelahoepen.
Ook deze keer moest ik niet koken want mijn ventje maakte zelf verse vol-au vent met frietjes.

Het geweldige eraan is dat ik morgen ook niet moet koken om de overschot te eten van het weekend, want het zou zonde zijn om weg te gooien.

En nu met mijn buikje vol heb ik helemaal geen zin meer om te lopen, terwijl het wel in mijn planning lag. En de Kerstversiering ligt ook nog op zolder, zucht.

Sinterklaas

Omdat Sinterklaas midden in de examen valt besloot ik de Wii-fit al dit weekend te geven. Zo is volgend weekend het nieuw eraf en kunnen ze meer geconcentreerd studeren.

Achter de Wii-fit waren ze al een tijd aan’t zagen en ik had gezegd dat ze die dan maar samen aan Sinterklaas moesten vragen. Dat waren ze snel overeen gekomen. Toch vond ik dat een duur ding en heb op internet een tweedehandse gekocht. Via zoekwekker er eentje gevonden van amper 3 maanden oud en dus nog in garantie. It was a deal.

Ben er daarstraks eens op gaan staan (want mijn eigen weegschaal schreeuwt al maanden voor nieuwe knopbatterijen). Oeioeioei, 3 kg boven mijn uiterste gewicht. Daar moet ik iets aan doen. Maar mijn Wii-fit age is best in orde. 37 jaar, dat is 4 jaar jonger.