1 mm. winst

Hoera, mijn zoon heeft al 1 mm. winst. De orthodontiste denkt, als hij zo verder zijn best doet, tegen de grote vakantie zijn overbeet gefixed moet zijn. Dan moet hij zijn beugel enkel ’s nachts aandoen. Nu moet hij hem 14 uren per 24 uur dragen. Met de schooldagen komt hij er niet want hij is pas laat thuis. Gelukkig kan hij die uren dan op woensdagnamiddag inhalen en in het weekend.

Verbazingwekkend hoe snel hij die vervelende beugel geaccepteerd heeft. De eerste dagen schreeuwde hij moord en brand. Hij wou zich buitenshuis niet belachelijk maken. Maar zie, in de vakantie is hij met de nieuwe buurkindjes gaan wandelen (die komen onze kleine woef lenen), met beugel en al. Hij heeft uitleg gegeven op hun verbaasde vragen en het ding laten bestuderen. Nu zijn die kids stukken jonger dan hem en met jonge kinderen gaat hij graag om. Ook als ik ga spinnen houd hij hem in. Mijn vriendin haar zonen komen ook mee en dan hebben ze hun Nintendo DS avondje in de club-zeteltjes.

S2R19

Vanavond vloog ik. Geweldige run gehad. Ikke content en de hond content.

S2R17

’s Middags na het werk mij enthousiast omgekleed om samen met de hond te lopen. Was dat glad, ik kon de hond niet houden. Dus besluit ik wijselijk terug te keren na 100 m. en de hond thuis te laten. Het laatste stuk trekt hij mij toch omver, knal recht op mijn knie. Ik pikkel naar huis en na een half uurtje vertrek ik weer vol goede moed.

Pff, de stukjes van 6 en 7 min. gingen niet zoals zondag maar ik gaf niet af en op. Volgende les zal voor in’t weekend zijn want vrijdag ga ik al spinnen.

S2R 16

Vandaag zat alles echt mee om te lopen. Geen excuses om het niet te doen na een kleine maand. De grote hond had het direct door toen ik mijn sportsloeffen pakte. En wijle dus weg. We hebben een beetje aan veldcross gedaan, want sommige bospaadjes lagen er drassig bij. Dan de dijk maar gekozen, over de macadam. Een (vriendelijke) wielertoerist hield mij staande. Of ik soms wedstrijden liep. Neen hoor en waarom vroeg hij dat? Nu, omdat ik volledig uitgerust was om met de hond te lopen. Ik heb inderdaad een dik jaar geleden een gareel en buikriem gekocht. Dat is wel nodig om met een sterke Duitse Herder te lopen. Het bleek dat de wielertoerist ook zo’n 2 honden had. Maar de mijne had echt wel een mooie kleur en was schoon getekend. Het is altijd plezant om complimentjes over de hond te krijgen.

Maar met die modderige bospaadjes en het gebabbel is mijn les met Evy niet verlopen zoals het moest zijn. Maar wat deert het. Op de dijk scheen het zonnetje heerlijk in mijn gezicht dat ik genietend met de ogen dicht liep. Hopend dat de hond wel recht op de baan zou blijven.

Hagelsneeuw en sneeuw

Zaterdag begon het te hagelen. Het soort hagel waarvan men ook sneeuwballen kon maken. De zoon kon zich niet houden, deed zijn peignoir en sloeffen aan en wou naar buiten trekken. “Ge zij ni goe zeker, mokt da u klere, botte, frak, muts en handschoenen aan zijn, dan pas mode naa buite!” overdonderde ik hem. ” Maar, mama, dat is teveel werk en nu ik eens direct buiten wil spelen mag ik niet.” Na wat gepalaver hebben we beiden water bij de wijn gedaan en is hij in pijama,botten en frak buiten gaan spelen. De hond heeft nog al wat sneeuwballen aan’t vangen geweest.

Vanmiddag waren we taart gaan eten voor het nichtje haar 10de verjaardag. De grote woef hadden we in de kennel gedaan, we konden nog niet vermoeden dat het zo hard zou sneeuwen. Om 17.30 ging mijn GSM. Het was mijn vader om te vragen waar we zaten. De hond had blijkbaar veel aan’t huilen geweest. Mijn ouders, die twee huizen verder wonen, probeerden hem mee naar huis te nemen maar hij sleurde ons vader mee naar onze achterdeur en plakte er tegen. Mijn vader kreeg hem niet mee en de hond liet zelfs zijn tanden zien. Wij in zeven haasten naar huis tegen 20 km per uur door de gladde wegen. Een uur hebben we over een traject van 22 km. gedaan. Pff, wij blij dat we eindelijk thuis waren en de hond ook.